Εκείνη την αυγουστιάτικη νύχτα,
βαδίζαμε, πιασμένοι χέρι - χέρι,
σε μια παραλία ερημική,
χρυσή από το φεγγαρόφωτο.
Κάποια στιγμή, σταματήσαμε.
Μ' έσφιξες στην αγκαλιά σου
και με φίλησες στα χείλη.
Όταν άνοιξα τα μάτια μου,
είδα στ' ολόγιομο φεγγάρι
τα ονόματά μας
γραμμένα με γράμματα
ολόιδια με τα δικά σου.
Σάστισα.
"Εσύ τα έγραψες;'' σε ρώτησα;
''Εγώ'' μου απάντησες.
''Και πώς έφθασες ως εκεί;''
''Εσύ μ' ανέβασες, με το φιλί σου.''
Κι έπειτα με ξαναφίλησες.
Όταν ξανάνοιξα τα μάτια μου,
ξαναείδα τα ονόματά μας
-πάνω στην πανσέληνο-.
Μόνο που, αυτή τη φορά,
τα είδα θαμπά.
Από τα δάκρυά μου.
Από την ποιητική συλλογή ''Έρωτος Ένεκεν'',
εκδόσεις ''Ζάθεον Πυρ'', Κύθηρα 2014.
Άλλες δημοσιεύσεις μου με την ετικέτα της Γιόλας Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου σε αυτό το ιστολόγιο http://poihtikakailogotexnikaanalogia.blogspot.gr/
.jpg)
Εκφράζω, με Πολλή Αγάπη, ένα Απέραντο Ευχαριστώ!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚα Γιόλα Αργυροπούλου Παπαδοπούλου με τιμάτε και σας ευχαριστώ εγώ!
Διαγραφή