 |
| Πίνακας της Ελένης Χατζηπουλίδου |
Τα χρόνια που χάσαμε περιμένοντας
ήταν τα μοναδικά που είχαμε
σπαταλήσαμε πολύ καιρό
για να αλλάξουμε ότι δεν ήταν μοιραίο να αλλάξει
φορτώσαμε την ψυχή μας με πόνο
γιατί αφήσαμε ότι δεν άξιζε να μας πονέσει
μοιράσαμε το σώμα σε έρωτες
χωρίς αληθινή αγάπη
αποδεχθήκαμε τη βία
έστω κι αν συγκρατήσαμε την οργή μας
και όλα αυτά γιατί
για στιγμές που δεν ήταν αγάπη
για φιλίες που δεν άντεξαν
για να επιβιώσουμε μέχρι πότε
δίπλα μας υπάρχουν τόσο απλά όμορφα πράγματα
αλλά δεν τα κοιτάμε
δεν αντέχουμε καν να κοιτάξουμε
κατάματα τον εαυτό μας στον καθρέφτη
μη και χάσουμε την ψεύτικη εικόνα που κατασκευάσαμε.
ΓΙΑΤΙ ΤΟΣΟΣ ΠΑΝΙΚΟΣ ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ ΟΛΟΙ ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ ΚΑΠΟΤΕ
Kάποιος μου είπε αφού έχεις ζήσει τόσο άσχημα πως μπορείς και ζωγραφίζεις την ομορφιά.
ΠΑΝΤΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΑ ΝΑ ΦΤΙΑΞΩ ΕΝΑ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΚΟΣΜΟ ΤΟΝ ΚΌΣΜΟ ΤΗΣ ΟΜΟΡΦΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ. ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ ΤΡΟΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΩ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου