Ελισσαίος Βγενόπουλος
25 Ιανουαρίου
νανούρισμα
ξυπνούσε τα πρωινά
και ποτέ δεν θυμόταν
τα όνειρα που έβλεπε
έχωνε τα χέρια στα παπούτσια του
ακόμα ήταν ζεστά
έτσι βεβαιωνόταν
ότι είχε διασχίσει
χιλιόμετρα αϋπνίας
αμέτρητες αποδράσεις
κι αιώνιες παλινωδίες
σηκωνόταν νωρίς
και μεριάζοντας
την οσμή ενός εγκλήματος
ακουμπούσε στο στήθος
της βολικής παρανόησης
που είχε προνοήσει
να περιμαζέψει άλλες εποχές
εκεί περνούσε τα πρωινά
με θέα λίγους λόφους από ενδεχόμενα
και την αφρισμένη πραγματικότητα
ως τα βάθη του εφικτού
μέχρι το μεσημέρι
είχε ζυγίσει λέξεις
προτάσεις και σκέψεις
στη ζυγαριά του αληθινού
κι όλα λειψά κι ανώφελα
το μεσημέρι έκλεινε τα μάτια
και διέσχιζε διαγώνια κάποιο όνειρο
που κρατούσε πρόχειρο
για τις ανήλιαγες ώρες
το απόγευμα μάζευε στιγμές
και δευτερόλεπτα που στράγγιζαν
από τη στέγη της μνήμης
και τις έριχνε στην τρύπια τσέπη
της υστεροφημίας
το σούρουπο έπαιρνε στην αγκαλιά τη μέρα του
και την νανούριζε σαν μωρό
που κάποια βραδινή σκέψη
του είχε πάρει για πάντα την πνοή
25.1.14
69716317Δεν μου αρέσει · · Κοινοποιήστε
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου