 |
| Πίνακας της Ελένης Χατζηπουλίδου http://poihtikakailogotexnikaanalogia.blogspot.gr |
Γιόλα Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου
18 Οκτωβρίου 2013
Περπατούσα
σ’ έναν ολάνθιστο κήπο,
ανάμεσα σε χρώματα κι αρώματα.
Έκοψα μια, δυο, τρεις μαργαρίτες.
Τις μάδησα όλες,
για να δω αν μ’ αγαπάς.
Έπαιξα – σαν παιδάκι –
το γνωστό παιχνίδι.
«Μ’ αγαπά – Δεν μ’ αγαπά.»
«Δεν σ’ αγαπά»
μου αποκρίθηκαν όλες οι μαργαρίτες.
Και τότε,
τα άλλα λουλούδια του κήπου
– τα ρόδα, τα κρίνα, τα γιούλια, τα γιασεμιά –
θύμωσαν,
διέψευσαν τις μαργαρίτες
και με διαβεβαίωσαν για την αγάπη σου.
«Μη πιστεύεις τις μαργαρίτες»
μου είπαν τα ρόδα.
«Λένε ψέματα οι μαργαρίτες»
μου φώναξαν τα κρίνα.
«Σ’ Αγαπάει»
μου ψιθύρισαν τα γιούλια.
«Σε Λατρεύει»
μου ορκίστηκαν τα γιασεμιά.
Η χαρά μου ζωγραφίστηκε
με όλα τα χρώματα του κήπου.
Κι όλη μου η ύπαρξη μοσχομύρισε
με όλα τ’ αρώματα των λουλουδιών.
Ήμουν τόσο ευτυχισμένη,
που συγχώρεσα τις μαργαρίτες.
Έσκυψα και μάζεψα
τα σκόρπια, λευκά πέταλά τους
κι έγραψα μ’ αυτά τ’ όνομά σου.
Και τότε
ο κήπος ομόρφυνε πιο πολύ.
Γ. Α. - Π. "Διάψευση" (από την υπό έκδοση Συλλογή "Έρωτος ένεκεν")
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου