arbitrary memory
20 Δεκεμβρίου 2013
(ψευδ)Αίσθηση
[ ... ]
Σαν αίνιγμα ξεχασμένο μέσα
στην παιδική μου κασετίνα·
σαν ευωδιές απ' τα παλιά
που ανακαλύπτω πάλι
και σαν το ρίγος του έρωτα
που ανάβει όλα τα φιλιά·
σαν μακρινή ανάμνηση από
φωνές και πρόσωπα
αξέχαστα κι αγαπημένα·
σαν ένα βουνό που
ξεσκεπάζεται απ' τα χιόνια
κι από μια μύχια του σχισμή
ξεμυτίζει κρινάκι θαλασσινό·
σαν αμμουδιά χρυσή και έρημη
που μόνο εμείς πατήσαμε
είναι το ποίημα
που θα μου γράψεις μια μέρα(;)
© η απληστία του φωτός
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου