Eirini Karagiannidou
24 Ιανουαρίου
[ Κι εκείνο το φως
που συγχέεται
κάθε που θολώνει το μάτι
Κατά πρόσωπο διαχέεται
Κι έρχεται ήχος
Άκου
Πώς περπατάμε αναλύοντας
δάχτυλα
μες στο τοπίο με στίχους
κάπου νότια σ´ ένα νησί ή σε τέσσερις τοίχους
Σε μια βόλτα κίτρινη,πράσινη
πώς ξεστρώνουμε φύλλα
Πώς κάνει κρατς ο καμβάς
που ζωγραφίζω στην άδεια αγκαλιά μπουκέτα
ανεμώνες
Ακούς;
Άκου κι αυτό
Είναι οι μέρες κηλίδες
βλέφαρα
που δεν κλείνουν
Λείπεις. ]
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου