
Μαριάννα Παπουτσοπούλου
15 Ιανουαρίου
Τρία μικρά ποιήματα
Θεός
Άμμος είμεσθεν
σωροί
αμμοθίνες...
στην άκρη της ερήμου.
στο κύμα κατάστηθα
μασουλάμε
πικρά τα ξερόφυλλα
άκαρπη γνώση.
δάφνες δίβουλες
καιρών τωρινών,
μαντικά χαρτιά
στις αντέννες.
Μη φοβάσαι.
Τη μοίρα των άμμων,
Ο Θεός μόνος
ορίζει.
μυστικό
ό,τι κι αν βρεις, ό,τι κι αν πεις,
όσο και αν με χτυπήσεις,
αυτό που έχω πιο βαθιά
να λιώσεις δεν μπορείς.
Είναι πολύ κι είναι βαρύ,
κι είναι σαν κρόκου ανάσα
σε περιβόλι που κανείς δεν είδε,
κι ούτε πρόκειται να δεί
εξόν και πιάσει ανάλαφρα
μιαν άκρη μυστική.
Πρώτη σελίδα
Σ' αγαπώ σαν τη πρώτη χαρά και γαλήνη
που σαν είδε του κόσμου την πικρή λησμοσύνη
εζυγιάστει κι επέτα για να στείλει μακριά
τις καμπύλες ελπίδες στ' ουρανού τα φτερά...
Μαριάννα Π. 2013
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου