Βενετία Μακρυνώρη Η γυναίκα περιμένει πάντα στην πόρτα τον παράδεισο...

Η γυναίκα περιμένει πάντα στην πόρτα τον παράδεισο,

ενώ απέξω περνάει η κόλαση.

Κάτι σαν έρωτα, να της φιλάει τα χέρια,

με σάρκα που τρέμει και φερούγες.


Και δραπετεύει μέσα του χωμένη, απο το παρόν.

Η γυναίκα περιμένει πάντα στην πόρτα,
κόντρα στον άνεμο να πάει,
ανεβαίνοντας, από αριστερά της καρδιάς,
στο όνειρο.

Μέχρι που ξέχασε τι περιμένει.

VENNIS 
Vennis Mak  Βενετία Μακρυνώρη