Γιόλα Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου "Το άλλο μου μισό"

Γιόλα Αργυροπούλου-Παπαδοπούλου

Εδώ και χρόνια τώρα

γλυκομαλώνω το άλλο μου μισό,

αυτό το κοριτσάκι με τις χρυσές μπούκλες,

που τρέχει μέσα σε κήπους ολάνθιστους,

που ματώνει από το αγκάθι – αλήθεια, 

που κυνηγάει πεταλούδες – ουτοπίες,

που τρέφεται από το μέλι – χίμαιρα,

που δεν λέει να μεγαλώσει.

Κι όλο επιστρέφει,

ανήμπορο, κουρασμένο, λαβωμένο,

και κουρνιάζει στην αγκαλιά μου

και μου κλαίει ασταμάτητα.

Του μιλάω και ακούει και υπακούει.

Και μου υπόσχεται: «Όχι, ποτέ ξανά».

Κι έπειτα πάλι τα ίδια. Ξανά. Και ξανά.

Οι ίδιες περιπλανήσεις

στους ουρανούς του ανέφικτου.

Οι ίδιες αναζητήσεις

στην ανυπαρξία των ονείρων.

Κάποιο εαρινό πρωινό, μου είπε:

«Βρήκα την Αέναη Άνοιξη…».

Κι έλαμπαν οι μπούκλες του 

πιότερο κι από τον Ήλιο.

Το ίδιο και τα μάτια του.

Το ίδιο και η ψυχούλα του.

Κι εγώ, όσο κι αν ήξερα πως

δεν υπάρχει η Αέναη Άνοιξη,

πουθενά… και για κανέναν,

δεν του είπα τίποτα…

Για πρώτη φορά!

Το ίδιο βράδυ…,

το άφησα να αποκοιμηθεί

έναν ύπνο ευτυχισμένο, εκεί…,

στις εσχατιές της ανύπαρκτης τελειότητας.

Κι έκλαιγα ήδη για τη στιγμή που θα ξυπνούσε,

λαβωμένο… όσο ποτέ άλλοτε!

Γ. Α. - Π. "Το άλλο μου μισό"

http://www.youtube.com/watch?v=jwbSDt2SKRQ


 29/01/2014