Γιατί άραγε τα πράγματα να μην αρκούνται στη μία φορά;
Μία φορά να πλένεις τα πιάτα και να είναι για πάντα καθαρά.
Μία φορά να φιλάς και να κρατάει η γλύκα χρόνια
μία φορά να λες το σ΄αγαπώ κι ο άλλος να το δένει κόμπο.
Να τρως μία μόνο μπουκιά ψωμί και να χορταίνεις
μία γουλιά νερό και να ξεδιψάς
να έχεις έναν μόνον εαυτό
που θα χρειάζεται έναν φίλο
το πρωί να βγαίνει λίγος ήλιος
η μηλιά να βγάζει ένα μήλο
το στάχυ έναν σπόρο
στη θάλασσα να κολυμπάει ένα ψάρι
και στον ουρανό να πετάει ένα πουλί.
Μα δεν είναι έτσι τα πράγματα
για αυτό μη μου μιλάς για οικονομία
μίλα μου για αφθονία.
Πέφτουν στη γη και σαπίζουν τα φρούτα
που παραμένουν στα δέντρα
κι υπάρχουν τόσα σκουλήκια χορτασμένα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου